Wandelpaden.nl

Wilsons Promontory National Park – Phillip Island (125 Km.)

Reisdag
Dag 9, zaterdag 2 maart 2013
dag9Bezienswaardigheden: Bij het invallen van de duisternis waggelen hier honderden dwergpinguins de zee uit op weg naar hun slaapplaats.
U rijdt naar Phillip Island. Dit eiland is per brug met het vasteland verbonden. Bij het invallen van de duisternis waggelen hier honderden dwergpinguïns de zee uit, op weg naar hun slaapplaats op het land. een prachtige en unieke gebeurtenis.

Zaterdag, een reisdag.
Na het ontbijt een ritje met de auto gemaakt naar Wilsons Promontory Park. Tot aan de rand van het park was de weg vlak met verderop in het landschap glooiende heuvels en zag je zowel rechts als links van de weg weer de bekende koeien. Na de entree van het park was het landschap duidelijk ruiger met een andere begroeing. Na enige tijd rijden zagen we een dode Tasmaanse Duivel langs de kant van de weg op zijn rug liggen. We zijn maar niet gestopt om een foto te maken. Vlak voor Tidal River hadden we nog enige schitterende vergezichten. Aan het eind van de weg was een grote camping met naastgelegen parkeerterrein. Vandaar te voet gegaan om op het meest zuidelijke gelegen puntje van Australië over het strand te kunnen lopen. Een vrij vlak en zeer breed zandstrand met weinig golfslag. Daarna terug richting Foster om de route weer op te pakken. Vlak voor de uitgang kregen we wel even de schrik te pakken. Langs de kant van de weg stond een Emoe stil, toen we aan kwamen rijden stak ie met grote stappen de weg over. Ik hard in de remmen, maar alles bleef gelukkig heel en de oorzaak van de onverwachte stop ongedeerd. Een ervaring rijker zijn we verder gereden. Buiten het park in Yanakie maar weer eens de brandstoftank bijgevuld om zorgeloos naar onze volgende bestemming verder te kunnen rijden. Onderweg in Inverloch hebben we geluncht en een wandeling langs de winkeltjes door het dorp gemaakt. Hierna door voor de laatste etappe. De brug over het eiland op. Nu onze overnachting zien te vinden. Eenmaal daar aangekomen, de koffers in de warme houten “studio” gelegd. Een korte wandeling over het park gemaakt en daarna met de auto naar Cowes, om te gaan eten. Hierna op weg om de pinguïns te gaan bekijken. Een stukje van 10 Km. naar de kust om de pinguïns na de schemering uit de zee te zien komen. Die op zee zijn geweest om voedsel voor hun jongen te zoeken om deze te gaan voeren. Het was een bijzondere ervaring die kleine pinguïns over het strand zien lopen. Na een aantal van die groepjes pinguïns uit de zee naar de duinen te hebben zien lopen, zijn we terug gegaan naar de vakantie bungalow. Je kon op weg naar het bezoekerscentrum de pinguïns van dichtbij zien. Overdag scheen de zon en werd het 23 graden. De wind was wel fris.